लाग्छ अचेल …

जिन्दगी आफै आफैमा अभिसाप छ।
मिलाउन खै अझै कतिकति हिसाब छ।।

नबुझेको कि बुझाउन नसकेको कुन्नि,
जिन्दगी पल्टाएरै नसकिने किताब छ।।

यता टाल्यो उता चुहिन्छ,टाल्नु कति,
चुहिएरै सकिएको जिन्दगी खात २ छ।।

विश्राम लिन नि चाहेर नमिल्ने कस्तो,
न त भाग्य न दैब नै आफ्नो साथ छ।।
***
सक्छौ भने बरु ती तिखा छुरा चलाईदिनु।
बिनासित्तै अरुका नहुदाँ कुरा नलाईदिनु।।

बचनका दर्द पिडा कस्ता हुन्छन् बुझ्छौभने,
आफै आगो लगाई उल्टै घिउ न थमाईदिनु।।

अरुको उन्नतिमा जलेर डाहा किन गर्नु छ र,
बरु हाँसेरै खुसी मनले राम्रै सँग बधाईदिनु।।

जिवनमा राम्रो गर्नु छुटदा पनि याद रहोस्,
आफू काडा मै हिडेपनी, फुल सजाईदिनु।।

राम प्रसाद शर्मा
बागलुङ, २०७५ माघ २४।

फेसबुकमार्फत कमेन्ट गर्नुहोस !

Leave a Reply

Your email address will not be published.